opdracht 6 documentaire
Hallo allemaal, 25-3-2018
deze keer opdracht 6 een documentaire kijken en je mening geven.
Het geheime leven van een 4 jarige.
8 kleuters komen uit heel Nederland.
Alles wat de kinderen doen word geregistreerd.
De 4 jarige worden allemaal voorgesteld in het begin van de uitzending.
De kinderen worden geobserveerd door 2 wetenschappers, Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, Minchenu Maduro is Pedagoog zei observeren allebei de kinderen in een apart kamertje.
De kinderen komen erg bang en verlegen binnen en kennen niemand als ook de ouders weggaan.
De jongens maken ze in het begin goed met de auto’s en hebben genoeg afleiding.
De meisjes spelen winkeltje, de meisjes praten veel meer, er is er altijd eentje meer de baas.
Ze kunnen niet zo goed stil zitten, vooral jongens kunnen zich niet zolang concentreren.
De kinderen krijgen pitten zakjes op hun hoofd en als deze blijft liggen krijgen ze allemaal een beloning. Maar dan lopen de leidsters weg, de kinderen vinden het dan moeilijk om stil te blijven zitten, dan haalt het eerste kindje expres het zakje van zijn hoofd en legt hem weer terug op zijn hoofd.
Het valt allemaal niet mee, en de kinderen zeggen tegen elkaar dat ze moeten doen alsof er niks is gebeurd.
Sommige kinderen worden tussendoor ook nog voorgesteld bij het huis waar ze wonen en de ouders en broertje en zusje dit laten ze ook zien.
Een kindje (Faith een meisje) blijft wel heel erg geconcentreerd en trekt zich niks aan van de andere kinderen die het zakje al meerder keren op de grond hebben laten vallen, want de juf en meester zijn er toch niet om daar op te letten.
De kinderen zijn wel eerlijk dat ze het niet gehaald hebben behalve Faith.
De kinderen proberen een toren t bouwen met blokken en dat lukt aardig goed totdat een kindje daar een stokje voor steekt en de hele toren omgooit.
Meteen beginnen er een paar kinderen te huilen omdat ze het jammer vinden en niet leuk.
De kinderen mogen even lekker naar buiten om te spelen, de jongens zoeken elkaar meteen op terwijl de meisjes het moeilijk vinden om samen te spelen en een beetje staan te kibbelen om speelgoed.
Jongens zoeken eerder naar de rang orde en meisjes zoeken eerder naar verbinding.
Terwijl een kindje op de stoel zit met de step in haar handen staat een ander kindje op van de stoel en pakt zo de step uit het kindje haar handen.
Dit leidt tot ruzie in ik was eerst nee ik was eerst.
Het ene meisje zoekt een compromis en zegt nog een rondje dan mag ik en ze laat los maar dan zegt het andere kindje nee ik ga nog 10 rondjes heel veel, waarop het andere kindje zegt ohhooo.
Ze probeert het nog goed te praten en zegt als het niet lukt ga ik naar de juf, maar het meisje doet het eigen zin. Zei probeert de macht te krijgen.
Dan rijd ze ook nog expres over haar tegen heen terwijl ze nog niet heeft mogen steppen.
Uiteindelijk geeft ze het maar op en gaat maar met iets anders spelen.
De meisjes zijn lekker samen aan het spelen aan tafel terwijl de jongens heel hard met de hamer aan het timmeren zijn op de blokken. De meisjes zijn er klaar mee en beginnen heel hard te roepen stopppp maar de jongens gaan gewoon door en dagen uit, al snel gaan ze met iets anders spelen.
Bij dreiging zie je vaak vluchten of vechten maar je hebt ook verstijven dit is juist bij kinderen.
Bij verdriet proberen de kinderen toch elkaar te troosten.
Dan hebben de kinderen de laatste activiteit hierbij moeten ze op elkaar vertrouwen.
De een moet een parcours afleggen met een blinddoek en de ander moet begeleiden.
Dit is best spannend als je net nog ruzie hebt staan maken over een step samen. Maar dan komt ze erachter dat de blinddoek heel los zit en kan spieken dus ze speelt vals.
De kinderen proberen wel heel goed samen elkaar te begeleiden.
De kinderen die hebben vals gespeeld verliezen daarom ook en de kinderen die niet hebben gewonnen winnen alsnog omdat zie niet hebben gespiekt dat wordt dus beloond.
Ze vonden het wel heel erg spannend als je niks ziet en je moet toch op de ander vertrouwen.
Het komt allemaal in het leven van een 4 jarige voor winnen en verliezen. Voor kleuters is het heel belangrijk om om te gaan met teleurstellingen hier zullen ze mee moeten leven en het is ook heel belangrijk voor later.
Het was heel intens ze hebben veel met elkaar meegemaakt en het was een lange dag.
Ruzie, verdriet, competitie, winnen maar ook saamhorigheid. Ze vonden het heel erg gezellig en geven elkaar allemaal nog knuffels en komen de ouders er weer aan dit vinden ze super fijn en rennen erop af en zijn heel erg blij.
Mij
mening over de documentaire over het geheime leven van een 4 jarige:
Ook zie ik wel herkenbare situaties vanuit mijn eigen stage het is leuk om die herkenning te zien. Ook moest ik wel een paar keer lachen om hoe de kinderen met elkaar omgaan dit ken ik nog wel van vroeger. Het is voor mij vooral een boeiende documentaire en je wil blijven kijken. Het past ook heel goed bij onze opleiding omdat ze er ook veel bij vertellen degene die ze observeren.
Ik vond het leuk om te kijken en heb er zeker wat van op gestoken.
deze keer opdracht 6 een documentaire kijken en je mening geven.
Dit is de
link van de documentaire:
Ik ga een samenvatting maken van de
uitzending en aan het einde geef ik nog mijn mening over de documentaire.
Wat doen kinderen zonder leider?8 kleuters komen uit heel Nederland.
Alles wat de kinderen doen word geregistreerd.
De 4 jarige worden allemaal voorgesteld in het begin van de uitzending.
De kinderen worden geobserveerd door 2 wetenschappers, Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, Minchenu Maduro is Pedagoog zei observeren allebei de kinderen in een apart kamertje.
De kinderen komen erg bang en verlegen binnen en kennen niemand als ook de ouders weggaan.
De jongens maken ze in het begin goed met de auto’s en hebben genoeg afleiding.
De meisjes spelen winkeltje, de meisjes praten veel meer, er is er altijd eentje meer de baas.
Ze kunnen niet zo goed stil zitten, vooral jongens kunnen zich niet zolang concentreren.
De kinderen krijgen pitten zakjes op hun hoofd en als deze blijft liggen krijgen ze allemaal een beloning. Maar dan lopen de leidsters weg, de kinderen vinden het dan moeilijk om stil te blijven zitten, dan haalt het eerste kindje expres het zakje van zijn hoofd en legt hem weer terug op zijn hoofd.
Het valt allemaal niet mee, en de kinderen zeggen tegen elkaar dat ze moeten doen alsof er niks is gebeurd.
Sommige kinderen worden tussendoor ook nog voorgesteld bij het huis waar ze wonen en de ouders en broertje en zusje dit laten ze ook zien.
Een kindje (Faith een meisje) blijft wel heel erg geconcentreerd en trekt zich niks aan van de andere kinderen die het zakje al meerder keren op de grond hebben laten vallen, want de juf en meester zijn er toch niet om daar op te letten.
De kinderen zijn wel eerlijk dat ze het niet gehaald hebben behalve Faith.
De kinderen proberen een toren t bouwen met blokken en dat lukt aardig goed totdat een kindje daar een stokje voor steekt en de hele toren omgooit.
Meteen beginnen er een paar kinderen te huilen omdat ze het jammer vinden en niet leuk.
De kinderen mogen even lekker naar buiten om te spelen, de jongens zoeken elkaar meteen op terwijl de meisjes het moeilijk vinden om samen te spelen en een beetje staan te kibbelen om speelgoed.
Jongens zoeken eerder naar de rang orde en meisjes zoeken eerder naar verbinding.
Terwijl een kindje op de stoel zit met de step in haar handen staat een ander kindje op van de stoel en pakt zo de step uit het kindje haar handen.
Dit leidt tot ruzie in ik was eerst nee ik was eerst.
Het ene meisje zoekt een compromis en zegt nog een rondje dan mag ik en ze laat los maar dan zegt het andere kindje nee ik ga nog 10 rondjes heel veel, waarop het andere kindje zegt ohhooo.
Ze probeert het nog goed te praten en zegt als het niet lukt ga ik naar de juf, maar het meisje doet het eigen zin. Zei probeert de macht te krijgen.
Dan rijd ze ook nog expres over haar tegen heen terwijl ze nog niet heeft mogen steppen.
Uiteindelijk geeft ze het maar op en gaat maar met iets anders spelen.
De meisjes zijn lekker samen aan het spelen aan tafel terwijl de jongens heel hard met de hamer aan het timmeren zijn op de blokken. De meisjes zijn er klaar mee en beginnen heel hard te roepen stopppp maar de jongens gaan gewoon door en dagen uit, al snel gaan ze met iets anders spelen.
Bij dreiging zie je vaak vluchten of vechten maar je hebt ook verstijven dit is juist bij kinderen.
Bij verdriet proberen de kinderen toch elkaar te troosten.
Dan hebben de kinderen de laatste activiteit hierbij moeten ze op elkaar vertrouwen.
De een moet een parcours afleggen met een blinddoek en de ander moet begeleiden.
Dit is best spannend als je net nog ruzie hebt staan maken over een step samen. Maar dan komt ze erachter dat de blinddoek heel los zit en kan spieken dus ze speelt vals.
De kinderen proberen wel heel goed samen elkaar te begeleiden.
De kinderen die hebben vals gespeeld verliezen daarom ook en de kinderen die niet hebben gewonnen winnen alsnog omdat zie niet hebben gespiekt dat wordt dus beloond.
Ze vonden het wel heel erg spannend als je niks ziet en je moet toch op de ander vertrouwen.
Het komt allemaal in het leven van een 4 jarige voor winnen en verliezen. Voor kleuters is het heel belangrijk om om te gaan met teleurstellingen hier zullen ze mee moeten leven en het is ook heel belangrijk voor later.
Het was heel intens ze hebben veel met elkaar meegemaakt en het was een lange dag.
Ruzie, verdriet, competitie, winnen maar ook saamhorigheid. Ze vonden het heel erg gezellig en geven elkaar allemaal nog knuffels en komen de ouders er weer aan dit vinden ze super fijn en rennen erop af en zijn heel erg blij.
Ik heb de documentaire op de NPO
gevonden, ik had er al eens van gehoord en een paar afleveringen gekeken.
Ik vind het een leuke documentaire
omdat het erg leerzaam en interessant is.Ook zie ik wel herkenbare situaties vanuit mijn eigen stage het is leuk om die herkenning te zien. Ook moest ik wel een paar keer lachen om hoe de kinderen met elkaar omgaan dit ken ik nog wel van vroeger. Het is voor mij vooral een boeiende documentaire en je wil blijven kijken. Het past ook heel goed bij onze opleiding omdat ze er ook veel bij vertellen degene die ze observeren.
Ik vond het leuk om te kijken en heb er zeker wat van op gestoken.
Je hebt heel hard gewerkt om een volledig verslag van de aflevering die je hebt gezien te maken. Complimenten!
BeantwoordenVerwijderen